YKS Felsefe: Ahlak Felsefesi & Nurettin Topçu (9 Soruluk Çözümlü Çıkmış Formatında Test)

Bir düşünür, ahlaki eylemi sadece dışsal bir zorunluluk değil, bireyin kendi içsel dünyasını dış dünyaya yansıtma biçimi olarak görür. Ona göre, durağanlık bir yok oluşun habercisidir; var olmak, sürekli bir 'oluş' halini gerektirir. Birey, çevresindeki nesneleri ve toplumsal yapıyı kendi iradesiyle yeniden biçimlendirdiği sürece gerçek anlamda 'fail' olur. Bu süreç, sadece fiziksel bir yer değiştirme değil, aşkın bir hedefe yönelmiş iradi bir çabadır.

Bir sanatçı, tuvalin başına geçtiğinde henüz ne çizeceği belli değildir. Fırçayı vurduğu ilk an, eserin geleceğini belirleyen bir tercih anıdır. Sanatçı, eseri tamamladığında 'ben bunu böyle istedim' diyerek sorumluluğu üstlenir. İnsan da tıpkı bu sanatçı gibi, dünyaya geldiğinde elinde bir 'kullanım kılavuzu' yoktur. Kendi eylemleriyle, kendi portresini çizer ve bu portrenin tüm sorumluluğu kendisine aittir.

Bir düşünür, felsefenin sadece kütüphane raflarında kalan tozlu teoriler üretmek olmadığını, aksine yaşanan günün sorunlarına ışık tutan bir fener olması gerektiğini savunur. Ona göre felsefe, toplumu bir bütün olarak kavrayıp, onu daha aydınlık bir geleceğe taşıyacak pratik çözümler üretmelidir. Felsefe, yaşamdan kopuk bir entelektüel egzersiz değil, yaşamın tam merkezinde yer alan bir rehberdir.

Bir düşünür, özgürlüğü bir 'hak' olmaktan ziyade bir 'başarı' olarak tanımlar. Ona göre, her insan özgürlüğe ulaşma potansiyeliyle dünyaya gelir; ancak bu potansiyeli gerçekleştirmek, kişinin kendi değerini bilmesine ve bu doğrultuda eyleme geçmesine bağlıdır. Özgürlük, dışsal bir izin değil, kişinin kendi kararlarının sorumluluğunu alarak kendi değerini inşa etme sürecidir.

Bir düşünür, felsefeyi 'hakikate yönelmiş bir arayış' olarak tanımlar. Ona göre felsefe, dogmaların (sorgulanmadan kabul edilen inançların) ötesine geçerek, aklın ışığında varlığın derinliklerini incelemelidir. Felsefe, her türlü önyargıdan arınmış, temellendirilmiş bir sorgulama sürecidir.

Bir düşünür, varlığın özüne ulaşmak için, nesnelerin dışsal özelliklerini ve onlara dair ön kabullerimizi paranteze almamız gerektiğini savunur. Ona göre, bir nesne bize nasıl görünüyorsa odur; ancak bu görünüşün ardındaki 'öz'e ulaşmak için bilinçli bir yönelim gerekir.

Mantıkçı pozitivistlere göre, anlamlı olan tek şey, dilin mantıksal kurallarına uygun olan veya deneyle doğrulanabilen önermelerdir. Bu yaklaşıma göre, bilimsel bilgi, gözlemlenebilir ve ölçülebilir olgulara dayanmalıdır.

Fizik, doğa yasalarını keşfederken nesneler üzerinde kontrollü deneyler yapabilir. Ancak sosyal bilimlerde, inceleme konusu olan 'insan' ve onun oluşturduğu 'toplum', sürekli değişen, özgür iradesi olan ve karmaşık bir yapıya sahiptir. Bu nedenle, sosyal bilimlerde fiziksel doğa yasaları gibi evrensel ve değişmez yasalar bulmak oldukça güçtür.

Diyalektik materyalizm, evrenin temelinin madde olduğunu ve bu maddenin sürekli bir değişim ve çatışma (tez-antitez-sentez) içinde olduğunu savunur. Bu görüş, hem doğayı hem de toplumsal tarihi bu yasalarla açıklar.