Türklerin tarihi süreçte yaşadığı kültürel dönüşüm, edebî geleneklerinde de kendini göstermiştir. Orta Asya döneminde dini ve toplumsal ayinlerde şiirler okuyan din adamı ve sanatçıların kullandığı telli çalgı, zamanla yeni bir kimlik kazanmıştır. Benzer şekilde, usta-çırak ilişkisiyle yürütülen bu şiir icra etme sistemi, yüzyıllar boyunca ad değiştirerek varlığını sürdürmüştür.
A
yuğ - bağlama - ozan - tasavvuf
D
şölen - çökür - ozan - nazire
E
kam - kopuz - meddah - meddahlık
B
kopuz - saz - âşık - âşıklık
C
kopuz - cura - derviş - tekke
✓ Doğru Cevap: B
ÖSYM Çözüm Standardı & Kazanım Gerekçesi
İslamiyet öncesi Türk edebiyatında kam, baksi ve ozanların 'kopuz' eşliğinde şiir söylediği bilinmektedir. İslami devirden sonra kopuzun yerini 'saz', ozanların yerini 'âşık', bu geleneğe ise 'âşıklık geleneği' denmiştir.
- 1. Paragrafta İslamiyet öncesi dönemdeki çalgı sorulmaktadır: Kopuz.
- 2. 16. yüzyıldan itibaren bu çalgıya verilen ad tespit edilmelidir: Saz.
- 3. Bu tarzda şiir söyleyen sanatçılara verilen ad: Âşık.
- 4. Usta-çırak ilişkisine dayanan geleneğin adı: Âşıklık geleneği.
🧠 ÖSYM Bilişsel Çeldirici Teşhisleri:
D Seçeneği:
[Şölen ve nazire kavramları bağlam dışıdır.]
Bilgi eksikliği durumunda kelime aşinalığından ötürü işaretlenebilir.
E Seçeneği:
[Meddahlık geleneği tiyatro/anlatı türündedir, şiir söyleme geleneği değildir.]
Geleneksel Türk tiyatrosu terimleriyle halk edebiyatı terimleri karıştırıldığında seçilir.
B Seçeneği:
[Doğru seçenek]
Doğru mantık ve kronolojik bilgi
A Seçeneği:
[Yuq kelimesinin defin töreni anlamına geldiği karıştırılmıştır.]
Tarihsel terimlerin genel havuzundan rastgele eşleştirme yapıldığında seçilir.
C Seçeneği:
[Derviş ve tekke kavramları tasavvuf edebiyatına aittir, aşıklık geleneğiyle karıştırılmıştır.]
İslami dönem denilince doğrudan tasavvufi terimlere yönelen adaylar düşer.