AYT Türk Dili ve Edebiyatı: Klasik ve Âşık Edebiyatı & Nazım Şekilleri ve Dil Anlayışı (5 Soruluk Çözümlü Çıkmış Formatında Test)

Türk edebiyatının iki önemli kolu olan Divan edebiyatı ve halk edebiyatı, yüzyıllarca paralel bir gelişim izlemiş ancak kullandıkları malzeme, hitap ettikleri kesim ve estetik anlayış bakımından belirgin çizgilerle ayrılmışlardır.

Anadolu'da tasavvuf düşüncesinin yayılmasında önemli rol oynayan, eserlerinde ilahi aşkı ve hoşgörüyü işleyen Yunus Emre; dönemin kültür dili olan Arapça ve Farsçanın yanında halkın konuştuğu Türkçeyi de ustalıkla kullanmıştır. Şiirlerinde tasavvufi kavramları sade bir dille işleyen sanatçının Risaletü'n-Nushiyye adında mesnevi türünde bir eseri, ayrıca ilahilerini topladığı Divan'ı bulunmaktadır.

I. metin Bâki çarhın hiç vefâsın görmedim Kim ki dünyâ eyledi da'vâ yalan II. metin Derdim çoktur hangisine yanayım Yine kyâmet kopmuştur cihanda Baktığım meskende yâr olmayınca Gül yüzlü sevgilim ahir zamanda

Divan edebiyatının kuruluş ve gelişme devresinde yazılan mesneviler ve didaktik eserler, dönemin zihniyetini yansıtması bakımından büyük önem taşır.

Divan edebiyatında mahlasıyla olduğu kadar üslubuyla da çığır açan ----, tasavvufi derinliği lirik bir söyleyişle birleştirdiği Türkçe divanının yanı sıra Azeri Türkçesinin edebi zirvelerinden biri olan eserleriyle tanınır. Eserlerinde hem dini-tasavvufi motifleri ustalıkla işlemiş hem de Türk edebiyatının en yetkin mesnevi örneklerinden birini vermiştir. ---- ise İstanbul Türkçesini şiirde en kusursuz kullanan, "Sultânüşşuarâ" unvanını hak eden bir divan şairidir. Şiirlerinde dünyevi zevkleri, hayatın güzelliklerini ve bahar coşkusunu aristokratik bir söyleyişle işlemiş; özellikle tasvir gücü yüksek gazelleriyle ve hâmse sahibi olmasa da yazdığı muazzam mersiyeyle hafızalarda yer edinmiştir.