AYT Türk Dili ve Edebiyatı: Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatı & Hikaye Türü ve Özellikleri (5 Soruluk Çözümlü Çıkmış Formatında Test)

Yakup Kadri'nin 'Bir Sürgün' adlı romanından alınan: 'Doktor Nuri, pencereden dışarıdaki gri ve kasvetli Paris manzarasını seyrederken kendi iç dünyasındaki fırtınalarla boğuşuyordu. Biliyordu ki buradaki Türkler de Ziya Paşa gibi, Ali Suavi gibi devrin önde gelen muhalifleri gibi fedakâr ya da kararlı değildi. Kimileri içlerindeki korkuya yenik düşmüş, ilk fırsatta affedilmek için saraya müracaat etmiştiler. Hâlbuki bu dava, sedefkâr Ahmed Usta'nın ya da diğer fedailerin omuzlarında yükselecek kadim bir davaydı.'

Yarbay, elindeki eski haritayı siperin siper tahtasına iliştirdi. Gözleri, tepenin ardında hâlâ tüten dumanlarda takılı kaldı. Düşman taarruzu durmaksızın sürüyordu; sayıca kendilerinden katbekat üstündüler. Ancak siperdeki neferlerin gözlerindeki o sarsılmaz inanç her şeye bedeldi. "Bir adım bile geri çekilmek yok!" diye mırıldandı. Postasına dönüp emir verdi: "Sancağı düşürmeyin, mühimmatı son fişeğe kadar idareli kullanın!"

Türk edebiyatında hikâyeciliğin bağımsız bir sanat dalı olarak yerleşmesinde ve gelişmesinde kritik roller üstlenen sanatçılardan biri de Ömer Seyfettin'dir.

Millî Edebiyat akımı, Türk edebiyatında "Memleket Edebiyatı" hareketinin de etkisiyle İstanbul dışına açılmış, Anadolu'yu ve Anadolu insanını tüm gerçekliğiyle ele almıştır. Bu dönem sanatçıları gözleme önem vermiş, eserlerinde genellikle sade bir dil kullanmış ve halkın yaşadığı toplumsal sorunları, savaş yıllarının getirdiği yıkımları ve acıları işlemişlerdir.

Akşamüstü dar sokaktan geçerken, Gördüm yine o yaşlı adamı herkesten erkenden. Elinde eski bir lamba, boynu bükük, Yüzünde yılların bıraktığı derin bir yük. Sordu biri: "Amca nedir bu hâlin böyle?" O iç çekip dedi ki: "Gözlerim görmez böyle, Lakin karanlık basmadan varmalıyım köye."